Blog

In de loop van de ochtend staat er vanuit het niets opeens een Russische militair voor mijn neus. Grote gast, type Michael van Gerwen, maar dan met een bontmuts. Met veel bombarie en armbewegingen probeert hij me iets duidelijk te maken. Wat precies weet ik niet, maar wel dat het foute boel is...

De IJslandse en de Groenlandse barmsijs worden nogal eens over één kam geschoren en gezien als één en dezelfde (onder)soort, namelijk rostrata. Onterecht mijns inziens, omdat de verschillen tussen beide barmsijzen best opvallend te noemen zijn.

Als het om vogels gaat, bestaat er een buitencategorie. Zit een vogel van dat lijstje in Nederland dan ga je er heen. Ik in ieder geval wel. Dan neem je vrij, je ‘vergeet’ je trouwdag, dat je die dag moest werken, ja zelfs je eigen verjaardag kan de pot op. Een Ross’ meeuw valt in die buitencategorie. De Ivoormeeuw, de sneeuwuil en de rotskruiper ook, moet je weten. En natuurlijk de notenkraker...

Hutfotografie is top. Het enige wat je hoeft te doen is een hut boeken, er naar toe rijden, je camera aanzetten en wachten op de dingen die komen gaan. Ik ben er dol op! Minder leuk is, dat je meestal met foto’s thuiskomt die iedereen maakt.

Barrow, in noordelijk Alaska, is een boeiende plek in een uithoek van de wereld. Eén van de zangvogels die daar voorkomt, is de barmsijs. Zijn dat dan witstuiten (exilipes) of grote barmsijzen (flammea)? Wel, dat is nog niet zo’n eenvoudige vraag om te beantwoorden.

Samen met Edwin Winkel gaan we migrerende Ross’ meeuwen fotograferen in Barrow (oktober 2018). Of dat gaat lukken?

Was ik maar een singer-songwriter, dan zou ik een lied schrijven over barmsijzen! Waarom ze zo aantrekkelijk zijn. Hoe het komt dat ze het hoofd op hol laten slaan van menig vogelaar. Over een zacht roze borstje, een fijn snaveltje, een wit stuitje en dat alles met een woordrijm, een pakkend refrein en een geinig melodietje. Zucht, ik ben geen singer-songwriter, maar een plaatjesmaker. En bovendien zing ik vals. Geen lied dus. Wel een ‘issue’.

Kroatië is een populaire vakantiebestemming. En terecht. Het is er prima toeven als mijn partner en ik daar een kleine twee weken verblijven. Ik heb het over september 2018. Met het vliegtuig vanaf Zestienhoven zit je na twee uurtjes vliegen in Split aan de koffie. Alles wat ze over Kroatië zeggen blijkt waar: mooi land, lieve mensen, proper eten en een zonnetje.

Als het om vliegende vogels gaat, ben ik een kneus. Vliegende vogels fotograferen is namelijk mijn handicap. Elke vogelfotograaf heeft een hoog percentage onscherpe foto’s als het om vliegende objecten gaat, maar mijn percentage is wel heel erg hoog!

De mooiste waarneming van de vogeltrip was..... een zoogdier! Hoe vaak komt het niet voor dat je als vogelfotograaf op pad gaat voor een leuk vogeltje en dat een zoogdier uiteindelijk de show steelt? Best vaak toch?

Wanneer kun je het beste over de winter schrijven?

Op een zonnige zomeravond (30 juni 2018) sta ik in de Krimpenerwaard zwarte sterns te fotograferen...

Kun je als ‘doorgewinterde’ vogelfotograaf wel naar een fotohut gaan waar ‘Jan en alleman’ dezelfde foto’s maakt?

Hij die denkt dat er op de Hoge Veluwe alleen maar burlende edelherten zijn waar te nemen, zal bij een bezoek aan het nationale park blij verrast zijn...

‘Less is more’ kan op twee manieren worden uitgevoerd. De eerste manier is het vogeltje met een groothoeklens ‘te lijf gaan’. Je zult dan dichtbij het onderwerp moeten komen, geen gemakkelijke opgave...

Woudaapjes zijn zó 2017, daar kun je in 2018 niet meer mee aankomen! Als vogelfotograaf wil je wel eens wat anders, dat begrijp je. Je horizon verbreden. Dit voorjaar kwam ik daarom op het idee om eens wat tegenlichtopnames te gaan maken. Het liefst met een beetje avondrood er bij. En wat blijkt, tegenlichtopnames zijn de nieuwe woudaapjes!

Op mijn fotowenslijst tref je tussen lepelbekstrandlopers, broedende Ross’ meeuwen, roodvoorhoofdkanaries en andere magische soorten de oer-Hollandse fluiter. Fluiter? Wat doet hij daar op die lijst?

In april 2018 zijn Gerard Visser, Paul Schrama en ik naar Triberg in Duitsland afgereisd voor de notenkraker. Mijn nichtje van vijftien en de dochter van Gerard lukt het om hier, bij de waterval van Triberg, zonder problemen een notenkraker op de foto te slingeren. Dan kunnen wij dat ook. Beter zelfs!

Zaterdag 3 maart vertrek ik voor een week naar noordelijk Zweden met als doel goudvinken te fotograferen...

Als liefhebber van vinkachtigen spreekt de grote kruisbek mij enorm aan. Altijd zo geweest. Het zijn indrukwekkende vogels en hun manier van leven is bijzonder...

Kennen jij en ik óók de algemene soorten in Nederland? Ik meen van wel. Toch stond ik (februari 2018) met een mond vol tanden. Ik fotografeerde in de buurt van Tilburg (langs de A58) een kraai-achtige zonder te weten welke soort het is.

Wat doe je als de buffelkopeend op grote afstand zwemt en je wilt per se een foto maken? Een gouden tip…

De winter van 2017/2018 gaat de boeken in als een invasiejaar van grote barmsijzen...

Vroegah dacht ik dat de Ross’ meeuw een vogel uit het vogelboekje zou blijven. Een vogel die je dus nooit te zien zult krijgen. De praktijk blijkt milder. Inmiddels heb ik vier (4!) Ross’ meeuwen gezien in Nederland, waarvan ik er drie heb gefotografeerd! Wat een luxe! 

Ben jij er ook zo één die geen eigen fotografiehut heeft en uit gemak wel eens naar een ‘commerciële’ hut gaat? Nee? Ik wel en ik ben er dol op! Wat wil je nog meer, lekker een dagje gezellig met een fotografiemaat bijkletsen en gelijk nog wat leuke foto’s maken. I love it! De keuze is reuze. Er zijn momenteel veel aanbieders. Elke hut biedt zo zijn eigen vogelsoorten...

Als je regelmatig in het hoge noorden verblijft, is Florida een mooie afwisseling. Daarom gaan mijn partner en ik eind november 2017 naar zonnig Florida. De afspraak is om niet te veel tijd te besteden aan vogelfotografie. Dat lukt aardig (of matig, net wie je het vraagt)!

Hoe ziet de Groenlandse witstuitbarmsijs eruit na de rui? Om die vraag te beantwoorden stap ik eind oktober 2017 in het vliegtuig naar Groenland...

Dave van der Spoel vindt in de ochtend van 6 oktober 2017 een volwassen vorkstaartmeeuw op de Maasvlakte. Om precies te zijn op de Nieuwe Waterweg...

In Alphen aan den Rijn verblijft een kwak (juli 2017):

Vorig jaar ben ik naar Bulgarije geweest voor de rotskruiper. Mieterse vogels zijn het. Dat rood met witte stippen in de vleugels en die snavel als een hop!

Daar waar een ieder zich vergaapt aan Neerlands woudaap bevindt zich in het riet nog een ander geinig vogeltje...

In 1989 zag ik mijn eerste woudaap. Vijftien was ik. Het was een 'blaffend' mannetje in Alpen aan den Rijn. Alle andere woudapen zag ik in het Rottemerengebied. Dat is niet helemaal waar, ik zag ze ook in Zoetermeer en in Kinderdijk.

De meeste mannen hebben een hobby. De één gaat zijn favoriete voetbalclub aanmoedigen, een ander wordt een keukenprins, gaat hardlopen, spaart postzegels of wellicht wel tattoos. Zo kiest eenieder een geinige hobby...

De nerds onder de vogelaars zijn de meeuwenliefhebbers. Die gasten noemen wij gekscherend larofielen (van larus, de wetenschappelijke naam van meeuwen)...

Op deze pagina tref je een overzicht van alle artikelen op mijn website waarbij ik iets heb geschreven over barmsijzen. Veel leesplezier...

De herfst is qua kleuren de mooiste periode van het jaar...

Na een verblijf van twee weken vond ook ik het tijd worden om naar Oostende af te reizen voor de Belgische kleine vliegenvanger...

Van Bologna via Florence, Sienna en het pittoreske Pienza naar Rome in twee weken (september 2016). Reden: vakantie!

Sinds begin september 2016 ben ik de trotse eigenaar van een Canon EOS 5D mark iv...

De ruigpootuil is in de Lage Landen een lastige soort om waar te nemen. In Nederland is het een echt zeldzame broedvogel...

Een ieder heeft een zwak voor uilen. Dat wisten we natuurlijk al ruim voor Harry Potter. De eerste moet ik nog tegenkomen die niet van deze vogels houdt.

Kijk, wij vogelfotografen fotograferen graag een vogeltje. Dat is logisch, anders waren we geen vogelfotograaf hé. Dat vogeltje moet bij voorkeur op een leuk takkie zitten en ook nog eens voor een passende achtergrond, zonder storend element, anders trekken we geen foto. Een storend element is bijvoorbeeld een collega-fotograaf, die langzaam voor je camera schuift. Zo irritant is dat!

De oeverzwaluw is niet alleen onze kleinste zwaluw, het is ook de zwaluw die het vroegst arriveert in het voorjaar ten opzichte van onze andere zwaluwen. Al in maart kun je deze grappige vogels tegenkomen...

Gezamenlijk met Gerard Visser bezoek ik in juni 2016 Bulgarije. Het doel zou zijn rotskruipers 'kieken'...

Kijk, op mijn eigen website is het geen probleem, op Birdpix.nl is dat het wel, op Facebook kan het naar hartelust, Dutchbirding.nl doet moeilijk, bij de gemiddelde stock agency kan het onder voorwaarden en bij Waarneming.nl kun je het helemaal vergeten. Ik proef een willekeur.

Rotterdam is voortgekomen uit de rivier de Rotte. Hoe precies mag Joost weten. Wat ik wel weet is dat het Rottemerengebied letterlijk onder de rook van Rotterdam is gesitueerd en dat ik met dit artikel de Rottemeren en haar vogeltjes ga promoten...

Dit is mijn derde artikel over ‘less is more’ (tweede en eerste artikel) en zeker niet het laatste! ‘Less is more’ is echt ‘mijn ding’ geworden. Mijn 500 mm-lens overweeg ik op Marktplaats te zetten. Hij ligt namelijk werkeloos in mijn kelder (nou, in het ‘echie’ gebruik ik hem meer dan regelmatig).

Eerste bedrijf. Als jong pikkie, ik was vier of zo, had ik op een dag opeens een broer erbij. Ik had al een broer (Henk), maar nu nog één. Leuk! Mijn nieuwe broer, Jaap is de naam, was bij zijn intrede al een jaar of dertien, veertien zelfs...

Er zijn mensen die worden geboren in een verkeerd lichaam. Ze voelen zich man, maar zitten opgesloten in een vrouwenlichaam. Of andersom, dat kan natuurlijk ook. Vrouw menen te zijn maar het huidje te hebben van een man, met alles er op en er 'an'. Een transgender noemen we dit. Knap lastig lijkt me dat...